posted on 28 Feb 2009 13:05 by junlakorn
เมื่อวานเพิ่งฝึกงานเสร็จไปหมาดๆๆ สบายใจไปหน่อยใกล้ละ แต่ยังไงก็ต้องกลับมาเรียนต่ออีกแหละ เบื่ออะ
หางานมาจนเหนื่อแล้วอะ ไม่อยากต่อแล้วเหนื่อมากๆๆ ตอนนี้ในสมองคิดแต่เรื่องงานกับเงินเท่านั้นไม่อยากคิดอะไรนอกจากนี้เลย แต่บางครั้งมันก็อดคิดไม่ได้ นี่เราไม่ได้ติดต่อเพื่อนๆมานานแล้วสิเนี้ย ตั้งแต่เริ่มฝึกงาน ก็เกื่อบๆ4เดือน เดี๋ยววันที่สองส่งใบฝึกงาน อยากรู้ว่าเพื่อนๆเป็นยังไง เมื่อคืนโทรหา....สองสามรอบ รับนะแต่กดว่าง เมื่อกี้เห็นออนเอ็มคุยไปไม่ตอบกลับเลย ถ้าเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น และถ้าเป็นเมื่อก่อนเราคงดิ้นตายละ แต่ตอนนี้รู้สึกเฉยๆๆ เป็นเพราะอะไรนะ ทั้งๆที่เราก็อยากคุยด้วย อยากไปหา อยากเจอ เบื่อกับกรที่จะต้องเข้าหาความรักละรอให้ความรักเป็นคนวิ่งเข้าหาเราและเป็นคนเลือกเราดีกว่า ว่าเราสมควรที่จะได้ความรักนั้นไหม
posted on 19 Feb 2009 12:08 by junlakorn
สุ(มุ)
สิ่งใดๆที่ผ่านมานั้นก็ขอให้มันผ่านพ้นไป จะไม่ยึดติดกับมันอีก อยู่กับปัจจุบัน เก็บอดีตไว้เตือนตัวเองว่าอย่าทำอีก ต่อไปนี้ จะทำเพื่อแม่ เพื่อตัวเอง และเพื่อคนที่เรารัก
สิ่งที่อยากทำอีกไม่นานก็จะได้ทำ (Coffee ) ญี่ปุ่นจ๊ะจ๋ารอหน่อยนะ ไม่นานเกินรอ
ชีวิตคนเราต้องก้าวไปข้างหน้าต้องเดินต่อไปถึงจะเดินไปอย่างช้าๆแต่ก็ยังดีกว่าเดินถอยหลัง
มองให้มันกว้างๆแล้วคำตอบก็จะมาเอง
แนะนำบ้านเกิดหน่อยนะ
บ้านเราจริงๆอยู่กึ่งกลางระหว่างพัทยากับสัตหีบ ก็ไม่ได้เลิศหรูหรือว่ารวยอะไรมากมายอยู่แบบบ้านๆๆ บ้านนอกอะ พอเรียนจบม.6 ก็ย้ายมาอยู่กับป้าที่กทม. (ก่อนหน้านี้ก็มากทม.บ่อยช่วงปิดเทอมอะ) มาเรียนมหาลัยที่นี่ ได้เรียนรู้ชีวิตคนกทม.อย่าแท้จริง แต่ยังไงซะบ้านนอกเราก็ดีกว่า (เพราะมันคือบ้านของเราไง) อยู่ที่นี้สุขสบายดีทุกอย่าง ดีมากๆอะ เราชอบที่นี่ แต่เราก็เป็นห่วงแม่กับน้องอยากให้มาอยู่ที่นี่รู้ว่าพวกเค้าไม่อยากมา รอหน่อยนะแม่ เมื่อไรได้ร้านกาแฟ แม่จะได้มาอยู่ที่นี่แน่นอน หนู๋รักทุกคนนะ(ป้ามล ป้าแมว ปู่ ย่า พี่หนู แม่ ลุงเชษฐ ลุงก้อ อาชายอาอันเป็นที่รักมากกกกก)
มุมสงบจิตสงบใจในวันนี้ของ สุเอง
ทุกสิ่งมีด้านสองด้านเสมอ
มีโกรธ มีไม่โกรธ
ไม่มีอะไรอยู่คงสภาพเดิมไปตลอด
ถ้าไม่เปลี่ยนสภาพในตอนนี้ และจะไปเปลี่ยนเอาตอนไหน จะตายเมื่อไรก็ไม่รู้ แล้วชาติหน้าจะได้เกิดมาเป็นคนอีกหรือเปล่าแล้วจะครบ32ไหม ในเมื่อเรารู้ว่า ณ จังหวะนี้เรากำลังโกรธนะ
เราก็ควรจะรู้ด้วยว่า อีกไม่ช้าก็เร็วเราจะต้องหายโกรธอยู่ดี
แล้วอย่างงี้ เราจะโกรธไปทำไม?
ความรัก วันนี้รัก และคิดว่าจะรักคนๆนี้ตลอดไป
แต่พอเราตายไป เราลงนรก เราขึ้นสวรรค์ เราจะเข้าใจใหม่ ว่าความรักนี้จริงแท้หรือ?
ความรักช่วยให้เรารอดพ้นจากนรกได้หรือไม่ และช่วยให้เราอยู่บนสวรรค์ได้ตลอดไปรึเปล่า
เราจะรู้สึกแตกต่างไปจากเวลาที่เรายังมีชีวิตอยู่
หรือแม้กระนั้น จบจากชาตินี้ เกิดใหม่ชาติหน้า.. เรายังจำคู่ของเรา คนที่เราเคยรักมากในชาติที่แล้วได้หรือเปล่า
ในเมื่อทุกๆการกระทำของคนทุกๆคนเปลี่ยนและหมุนเวียนไปตลอด
แสดงให้เห็นว่า มีรัก ก็มีไม่รัก อาจจะไม่รักเพราะหมดรัก หรือไม่รักเพราะจำไม่ได้ หรืออะไรก็ตาม
สุดท้ายทุกสิ่งก็มีคู่และตรงข้ามกันเสมอ
ยกเว้นเสียอย่างเดียวคือความตาย
ความตายไม่มีคู่ตรงข้าม มีตาย แต่ไม่มีไม่ตาย แปลว่า ทุกชีวิตต้องตาย ต้องดับไป
edit @ 19 Feb 2009 12:59:29 by Su(Mu)